vrijdag 23 november 2018

Uit onverwachte hoek

Ik kreeg gisteren zomaar een berichtje...
Een mama van een vriendje van zoonlief.
Was lang geleden dat we hadden gepraat en zomaar kreeg ik een berichtje om te vragen hoe het met mij gaat, hoe het gaat met zoonlief op school

Er zijn van die mensen die je eigenlijk niet zo goed kent. Die je ook heel weinig spreekt, zo enkel en passant. Maar mensen van wie je weet dat je helemaal niet hoeft te praten over hoe het weer is. Maar wel eerlijk en oprecht kan zeggen dat je zoon niet gewoon een sociaal gek beest is maar wel beperkt in zijn emotionele zijn.
Of dat je moe bent, thuis zit, dat het teveel is.

En zij, die mama. stuurde mij wijze woorden, oprecht en vanuit het hart.
Dat ze er altijd is voor een luisterend oor als ik energie heb.
Dat onze zoonlief met handleiding en al zijn onstuimigheid altijd welkom is.
En ik kon alleen maar huilen want het zijn van die onverwachte mooie woorden uit onverwachte hoek die best ver van je bed is die je zomaar omverwerpen.

Ze stuurde me ook deze mooie woorden.
Dankjewel

Geen opmerkingen:

Een reactie posten