donderdag 22 november 2018

Stapje terug

Vrijdagochtend
de kinderen zijn op school
het huis is stil uitgezonderd het geluid van de (af)wasmachine
de ochtend is koud maar zonnig en de koffie dampt gezellig naast me

Ik ben leeg, verdrietig, machteloos
Schaakmat gezet en ik voel me een loser
Het idee dat ik vanavond moet koken of naar de winkel moet gaan
De kans dat iemand me bij de schoolpoort zou aanspreken
Het idee dat ik nog Sintcadeaus moet bestellen
Het lijken bergtoppen vol ijzel en gevaar

Ik zou wel willen gillen
Dit ben ik niet
Ik multitask en glimlach en doe nog extra's met plezier
Ik ren van hot naar her en houd van praatjes en onverwachte dingen
Toch?

Ik wil genieten en ten volle deze vrije tijd beleven want dat is hij
5 weken ben ik ondertussen thuis, wat had ik allemaal al niet kunnen doen
maar het lukt niet
Ik ben buiten spel gezet door m'n eigen hoofd, hart, lichaam

Dus zet ik me en wacht ik
Laat ik het maar zijn

Geen opmerkingen:

Een reactie posten