maandag 1 oktober 2018

BFF in Gent

Een dikke 24u samen. Herfstzon. Gent. 
Zij en ik. BFFs zoals ze dat nu noemen. We stapten zaterdagochtend samen in de wagen, erg uitkijkend naar die dag/nacht weg van huis, gewoon wij, geen kids, geen moetjes, geen 101 vragen aan ons hoofd.

Die 24u weg, dat is zo een ongelooflijke aanrader. We hebben genoten genoten genoten en dubbel en dik genoten.
Kuieren, zon op de snoet, winkel in, winkel uit. Rondkijken, babbelen, snoepen -guilty pleasures-, theetje, aperitiefje, dineetje. Dolle pret. Pyjama aan en nog wat keuvelen. Heerlijk ontbijt en weer kuieren, lachen, babbelen, snoepen en lunchen. 

Bij mij lijkt alles om eten en drinken te draaien, dit geheel terzijde.

In het begin zijn het de veiligere onderwerpen, opbouwen. en tegen de avond komen daar diepere gesprekken uit, zo op kousenvoeten.
"Hoe is het met je boek", vroeg ze mij.
"Euhm tja... ik ben gestopt of nog niet begonnen... ik weet niet goed of ik wel, of het wel..."
"Sofie, we hebben dat gesprek al gevoerd, je schrijft vlot, het doet je deugd... toch?
"Ja maar ik weet niet... mm ik weet het. Maar voor mezelf dan? En erna zien we dan?"

Het schrijven van deze blog en het neerhalen van mijn muur, heeft van ons nog hechtere vriendinnen gemaakt. Heel gek maar de kwetsbaarheid van haar en van mij dat kleine jaar geleden toen ze hier mee begon te lezen en me vragen stelde waarvan ik dan niet meer kon gaan lopen, ze hebben ons rustiger gemaakt samen, oprechter, puurder, beter.

En het weekend was zaligheid. We houden elkaar in balans, zeggen tegen elkaar wat we soms ook tegen onszelf moeten zeggen "Laat het los, geniet meer, zorg voor jezelf, lach het wat vaker weg ... "
Ze liet me in de spiegel kijken, ze liet me lachen en gaf zo af en toe de juiste prikjes. We passeerden ook deze keer bolle buiken die ik van ver zag en zij helemaal niet, we wandelden langs babyafdelingen en knuffels die ik graag had gekocht als ik ooit... En zondag kon ik er om lachen, hoeveel bolle buiken heb je gezien dit weekend?... " Geen ..." 
Ik zuchtte en lachte, ik had er echt wel veel gezien en ook inie mini baby's maar goed het is niet erg, ik kon er om lachen, om wie we zijn, samen en apart. Zaligheid.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten