maandag 3 september 2018

Back at it

3 september
Schooldag 1 van 2018-2019
Terug naar school, naar structuur en moetjes.
Het mooie leven van heel veel magjes en "het steekt zo nou niet" is voorbij

Wat een zomer.
Wat een herinneringen.
6 weken genoten van kids en gezin
3 weken gereisd
"Waren jullie wel eens thuis", vroegen mensen me.
Het was zalig.

Maar het was ook de confrontatie met ons gezin zoals het is.
Ik ben mama. Mama van 2 prachtkids.
Maar ik ben een mama die elke dag moet vechten om niet gewoon mijn valies te pakken.
Elke dag doe ik aan koorddansen. Ik heb lang rond de hete brij gedraaid maar ik ben eerlijk.
Het is loodzwaar.

Een kind met een hechtingsprobleem of hechtingsachterstand, emotioneel beschadigd tot in het diepste van zijn ziel. Ik houd van hem met elke vezel van mijn lichaam en bewandel voor hem elke dag die koord, hoop en bid dat ik de dag positief kan afronden, dat ik vandaag minder moet roepen dan gisteren, dat ik een supermama ben die kan blijven glimlachen.
Maar hij drijft zichzelf en ons tot het uiterste elke dag.

Deze vakantie heb ik het blijkbaar eerlijker verteld aan de buitenwereld dan ervoor.
Vandaar de lange radiostilte hier. Als het intens is dag in en dag uit dan kan ik niet meer nadenken, dan overleef ik de dag en is mijn licht uit bij zijn bedtijd. Dan kan ik niet gezellig schrijven.

Maar hey, we zouden onszelf niet zijn mochten we niet blijven vechten.
Dus we gaan er kei hard voor, opnieuw elke dag
We starten met nieuwe structuren, idee├źn en begeleiding.

Ik kijk uit naar het einde van de schooldag, luisteren naar verhalen, naar de blik van de juf. En ik hoop dat het goed is.
Ik vul mijn potjes met moed en liefde om er elke dag te staan.

Mama lief. Niet mama onweer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten