maandag 6 augustus 2018

Blondjes

We stoppen in een speeltuin in de bergen. Op een bankje in diezelfde speeltuin een Nederlands koppel hij bruin, zij blond. Samen 4 kinderen overduidelijk van hen.  Twee blondjes twee bruintjes, van haren weliswaar. Net als elders op vakantie zijn gekleurde huisjes meer dan zeldzaam.
Goed het koppel dus met 4 kids. Ik betrap me op een inwendige "oh zo mooi".

Op vakantie valt het me op hoeveel extra blikken we krijgen elke dag. - niet zozeer op ons logement want daar zijn onze kids al jaren thuis en door vaste gasten als wij gekend-.
We krijgen er hoogstens glimlachen omwille van hun eeuwige onstuimigheid
Maar de blikken erbuiten...Ik vraag me soms af, wat denken die mensen.
Dat het jammer is dat we overduidelijk geen kinderen kunnen krijgen van onszelf. Of wauw die hebben ballen aan hun lijf om dat avontuur aan te gaan. Of denken ze ook wel eens wat een prachtig gezin we zijn. Zo anders. Zo vol leven.

Bedenkingen zomaar in de speeltuin

Geen opmerkingen:

Een reactie posten