donderdag 12 juli 2018

Opruimen

We krijgen logees. Ik moet dus opruimen. Door een vol hoofd en korte nachten -lees kids vroeg wakker- had ik nog minder energie. Geen fut om eraan te beginnen maar dus vandaag ging ik de strijd aan. 

De dozen die op me hadden gewacht waren baby- en peuterboeken, eerste puzzels, kruippakjes van dochterlief, haar eerste jurkjes, zoonliefs te schattige broeken en shirts.
Ik glimlachte bij de herinneringen, zag ze beiden zo voor me toen ze nog zo mini waren.
Een geweldig gevoel van melancholie overspoelde me, maar ook verdriet. De natuur besloot dat het verhaal hier eindigt. Dat ik een doos maak voor later, voor hen, voor onze kleinkinderen -die dat dan zeker niet willen dragen- ... 
Toen zoonlief thuis was, ging de natuur nog steeds zijn gang. Jarenlang kon het en mocht het, maar het mocht nooit zijn.

We hebben 2 kids maar we droomden van een groot gezin en hoewel 2 gezonde kids plus een pracht van een pluszoon al uit de kluiten is gewassen, is het de natuur die de beslissing heeft genomen en niet wij.

En zo soms op die momenten dat ik dozen inpak voor de kleinkinderen, durf ik wel eens verdrietig zijn. Ik had zo graag...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten