dinsdag 3 juli 2018

online

Het is ochtend, de Belgen zorgden gisteren voor een thriller van formaat in het WK voetbal, de kids lagen op een decadent uur in bed en we hadden 3 dagen bezoek op rij. Tijd voor mij om een dagje "mama moet niets" op het programma te zetten. Dus de afwas blijft even staan, de koffie is lungo en hier zit ik...

Vorige week had ik een fijn gesprek met Els. Ze had stukjes op mijn blog zitten lezen en had me daar een en ander over te vertellen. Het zijn van die momentjes om te blozen en om te zeggen dat ik eigenlijk niets speciaals doe, behalve te schrijven als een kip zonder kop en de emotie mijn vingers op het toetsenbord laat bewegen.
Af en toe zullen blogstukjes op haar website worden gedeeld, (https://onvervuldekinderwens.be/verhalen-over-ok/)

Samen het taboe doorbreken, dat is wat we willen. Niet alleen wij maar met ons heel wat medewerkers in en rond kinderwens vzw. Praten. Luisteren. Het helpt.

De dag erna kreeg ik een berichtje van Kim, of ik niet een tekst zou schrijven voor het VAG adoptiemagazine.
Een moeilijke want ik zou dat heel graag doen, ik ben er ook van overtuigd dat er heel veel adoptieouders met verdriet of onverwerkte emoties zitten rond dit alles. Stevig dichtgemetseld achter een paar deuren. Maar ik denk dat daar het grootste taboe ligt.
We gaan die potjes niet open doen nu onze kinderen er zijn.

Er zijn adoptievrienden die me zweren dat ze daar allemaal geen last van hebben. Of de behoefte niet hebben om erover te praten. Ik geloof het wel. Maar ik heb het er soms moeilijk mee, het lijkt alsof ik het zoek. Dus ik weet niet of VAG magazine een optie is.

Het gevaar ligt daar ook ontzettend in de interpretatie. Maar goed. Om over te denken... 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten