dinsdag 31 juli 2018

Baby in de buik

Gisterenavond gaf ik dochterlief een massage, zo 1 van de dingen waarvan je denkt 'dat moet ik thuis ook vaker doen '.
Onze gastvrouw hier in Italie is een jonge mama en dochterlief begon me vragen te stellen. Want ik ben een niet zo jonge mama.
Waarom heb mij geen baby in de buik?
Ik zou dat zo leuk vinden
Waarom wil je dat niet meer
Kan je niet meer proberen

Het is een uiterst delicaat verhaal van mixed emotions.
Ik wil de klok nooit meer terugdraaien. Ik hoef geen baby meer in de buik.
Ik vertelde zonder details over veel medicatie, ziekenhuizen, dokters, teleurstellingen, adoptie-wachten,...

Ben je nu soms nog verdrietig mama?

Ik antwoordde eerlijk van ja, niet omwille van de bolle buik maar de weg ernaar toe.
Ze concludeerde 'ik was ook liever vroeger bij jullie gekomen... als ik 1 was. Niet tweeenhalf. '

Heb ik er goed aan gedaan? Ik weet het niet maar als adoptiemama heb ik geleerd mijn buikgevoel te volgen. En eerlijk te zijn over emoties want liegen of wegsteken is veel erger

Geen opmerkingen:

Een reactie posten