vrijdag 15 juni 2018

Mijn zoon

5 wordt hij zondag
vandaag viert hij zijn grote dag in de klas, een feestdag
deze ochtend om half 7 -hij was midden in de nacht bij ons komen liggen- nam hij me vast en zei "mama ik wil nu naar school want het is mijn verjaardag"
dolenthousiast 

zijn handjes rond mij, zijn hoofdje onrustig op mijn borst en vol van verhaal
het zijn momenten om te koesteren en momenten waarop liefde en geluk niet puurder en mooier worden dan dat

hij en ik. onze weg naar elkaar was er geen over rozen. noch de adoptieprocedure noch het openstellen en vertrouwen, weten dat het voor altijd is, je overgeven aan moederliefde

gisteren sloop ik op kousenvoeten nog even naar boven en zette met stilletjes naast hem neer, hij in diepe slaap, ik mijmerde .. het is zijn 3e verjaardag bij ons. Ik dacht terug aan 2015 waar ik uitgeput zijn verjaardag beleefde, hij op 9000 km van ons. We hadden een rugzakje meegegeven met adoptievrienden die in het weeshuis zouden zijn rond die tijd. 
het was een dag van hoop omdat we wisten dat zij snel voor foto's en filmpjes -officieus- zouden zorgen en we die zomer naar hem zouden mogen, maar ook hartverscheurend zo zonder hem

Als ik daar zo stilletjes bij hem lig zoals vanochtend dan kan ik huilen van geluk. De liefde is zo oneindig groots. Heerlijk om mama te mogen zijn van onze prachtige zoon.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten