dinsdag 17 april 2018

Happy

Het is hier stil(ler)
De lente (of zomer) is in het land
En ik heb een soort van nestdrang. Alles moet opgeruimd, alles moet anders, er wordt gesleept en ingepakt. Ik was altijd al een kind van de lente maar het lijkt nog intenser binnen te komen dan de voorbije jaren.
Het lijkt soms of er een laagje is afgeschraapt en mijn zintuigen veel intenser waarnemen.

En die berusting, sinds ik dat woord heb gehoord, ben ik er meer over gaan denken. Ik vind idd die berusting. Beseffen dat ik het goed heb zo, alles om gelukkig te zijn zoals de vriendin het zei. En neen dat betekent niet dat je dat automatisch bent, maar ik ben het wel vaker dezer dagen.
Vanmorgen fietsten we samen naar school en met ons vele anderen en gewoon die zon op je snoet, vogels die fluiten en mensen die je passeert, zwaaien hier en daar, kindjes in zomerkleren, ik had een traan kunnen wegpinken.

Ik probeer ook bewuster te kijken naar bolle buiken en baby's. Ik zie ze nog steeds in de massa. Vroeger keek ik weg en vandaag kijk ik bewust. Met een dichtgesnoerde keel dat wel. Met een hart als lood. Maar ik glimlach wel bewuster uiterlijk. Ik praat zelfs tegen die mensen. Nietszeggend hoor want ik weet eigenlijk niet wat zeggen omdat ik geen ervaring heb.
En toch kijk ik dus bewuster en voel me achteraf misselijk. Echt.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten