donderdag 26 april 2018

Gelukkig

Gisteren kwam er een goeie vriend op bezoek. We maakten een balans op van de afgelopen maanden en hij vroeg me "Hoe gelukkig ben je op een schaal van 0 tot 100?"
Ik moest bekennen dat ik vandaag hoog scoor, een 90+ zou ik durven zeggen.

Er zijn altijd dingen die beter kunnen, maar de rust die over me is gekomen is een zaligheid. Vrede met mezelf, ik betrap me er soms op dat ik in het raam durf kijken als ik er voorbij wandel, ik geniet van de kilootjes minder en wat dat met me doet. Beseffen dat ik best nog mooi kan zijn.
Onwaarschijnlijk moeilijk om toe te geven

Dat meer zelfbewuste leidt tot meer zelfzorg, automatisch meer momenten van klein genieten en besef dat er eigenlijk niet zo heel veel moet. Het klein genieten en de rust maken dat ik een veel fijnere mama kan zijn, soms iets impulsief kan doen en dat vinden de kinderen te gek.

90+ op de schaal van geluk dat zou ik mezelf een paar maanden geleden niet hebben gegeven. Het neemt geen pijn weg, maar het maakt dat ik meer besef wat ik heb en het geluk intenser voel.

Ik kan het maar wijden aan 1 ding en dat is openheid en praten. De deur openzetten en af en toe iemand toelaten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten