maandag 19 maart 2018

Grootste geluk

Onze kinderen, ze zijn ons grootste geluk, mama (en papa) mogen zijn van deze 2 prachtkids is iets waar ik het meest dankbaar voor ben.
Mijn lat als adoptiemama ligt hoog, hoog door en voor mezelf. Deze twee hebben elk hun rugzak en voor ons is het allerbelangrijkste dat ze gelukkig zijn, dat ze door het leven dansen en weten dat ze altijd bij ons terecht kunnen.
Gisteren nam onze dochter deel aan een wedstrijd, ze doet sinds dit jaar acrogym en sindsdien straalt ze eindeloos als ze maar kan turnen. Ik vind het super want ze deelt heel weinig van haar diepste gevoelens en ik zie gewoon dat dit "positief anders" zijn haar doet groeien en bloeien. Ze heeft een talent ontdekt van zichzelf, iets wat haar positief bijzonder maakt. En wij, wij zijn haar grootste fans. Gisteren, de laatste wedstrijd van haar seizoen, behaalde ze zilver, sloeg ons met verstomming en straalde zoals ik haar nog nooit zag. Ze was zo gelukkig... Dat zijn momenten waarop ik natuurlijk traantjes wegpink, groei van trots en haar liefst van al zou platknuffelen. Maar ook terugflits naar het moment in het weeshuis, onze eerste ontmoeting, hoe we haar aantroffen, wie ze was en tot wie ze nu is uitgegroeid, altijd op bijzondere momenten denk ik terug aan dat moment, maar ook aan haar mama. Haar mama Ethiopiƫ... een vrouw die een plaats heeft in ons hart ook al kennen we haar niet. We zijn verbonden door dat enige prachtige meisje, een dochter met twee mama's. Samen gaven we / geven we haar het leven



Geen opmerkingen:

Een reactie posten