donderdag 29 maart 2018

Flashback onze kids

Ik vond vandaag twee schatten, 2 ienie mini notaboekjes voor elk van onze kidsreizen eentje. Een juweeltje van een herinnering. Kribbels van mezelf en to dolijstjes, meeneemlijstjes, ...
Ze hielden me overeind in die laatste maanden en weken. 
De tijd tussen de toewijzing met naam en foto en de afreis. Bij beiden een kleine 4 maanden toch wel.

De lijstjes waren ook mijn verstand en ratio, ik was all over the place in die maanden en had noch een geheugen, noch kon ik helder denken. De rollercoaster, de wolk, alles was roos en zweefde voorbij. Dat intense geluk gemengd met zenuwen en kleine angsten was een heerlijke cocktail. Voelt het als een zwangerschap? Geen idee, maar ik zou deze unieke emotie nooit inruilen. Zat van geluk waren we toen doorspekt met machteloosheid om te moeten wachten tot die afreis, boosheid op elke administratie die moest gebeuren, maar goed dat vergeet je meteen ...

Het terugvinden herinnerde me aan die heerlijke periode van eindelijk kunnen dromen zonder een vat vol angst - want ook al ben je pas opgelucht en zeker op het moment dat je in Zaventem landt met die kleine pruts- je mag eindelijk winkelen, aankomstkaartjes tekenen, een kamer inrichten en na zoveel jaren wachten is dat ZALIG.
En toch bleef die lichte angst er altijd... nooit helemaal zottekes.

De pijn en het verdriet van de bolle buik en de mislukte pogingen waren heel ver weg op die momenten, ze waren opgelost, uitgewist en terecht want ik zat op een grote wolk. Bloggen hield me overeind, soms lees ik nog eens terug en kan ik de emotie opnieuw voelen. 
Adoptiezwanger, dat mooie gelukzalige gevoel moet hier ook een plaats krijgen want het behoort tot de mooiste herinneringen ...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten