woensdag 21 maart 2018

Een brief aan jou

Gisteren schreef ik mijn eerste brief aan het kindje in mijn hart, ik deel hem hier omdat deze ontzettend moeilijke oefening er wel eentje was die deuren deed opengaan. Het was mijn eerste maar zeker niet mijn laatste. Onbewerkt, recht uit het hart zoals ik hem daar schreef.


Lieve baby, 

Een brief aan jou is iets wat ik ergens al heel lang wil schrijven, wat ik onlangs zelfs aanraadde aan iemand die haar kindje verloor, maar zelf was ik te bang.

Ik droomde ontelbare dromen over jou, hoe je zou zijn ... een kindje van mij en je papa, het beste van ons twee in liefde vergoten.
Soms werd ik wakker en droeg ik je bij mij, dat was zo pijnlijk.

Ik droomde van snoezig en zacht, klein en perfect. Ik wilde je dragen en koesteren, voor je zingen en wiegen, boekjes voor je lezen, strelen over mijn bolle buik. Ik wilde met je pronken, je papa zien stralen, ik droomde van een nest van ons drie, een gezin en een thuis vol liefde.

Elke maand, elke behandeling bracht een stuk verdriet en de droom verloor zijn schittering.

We werden mama en papa van 2 prachtige kinderen. Ze weten vandaag weinig of niets van jou, maar ooit vertel ik hen ons verhaal. Omdat jij mij de mama hebt gemaakt die ik vandaag ben, met een litteken van jouw gemis, maar zacht en vol liefde. 

Ik wil je niet vergeten, ik wil je meedragen in mijn hart. Ik wil ons verhaal meegeven om er iets moois uit te laten groeien. Jij bent voor altijd in mijn hart.

mama
x

Geen opmerkingen:

Een reactie posten