woensdag 21 maart 2018

De babywinkel

Ondanks de positiviteit en het ongelooflijk warme hart, staat het verdriet nu tot aan mijn lippen, het is zo tastbaar nu, zo dichtbij dat ik het alleen maar kan toelaten. De tranen prikken bijna non stop en eigenlijk wil ik ze vandaag niet wegduwen maar toelaten ook al is het woensdag en ook al komen de kinderen bijna thuis. 

Ik heb net iets gek gedaan, een grote stap en geheel onverwacht. Ik moest langs in de Hema en ging zomaar door de babyrekken, bedacht wat ik zou kopen, nam 1 dingetje op en legde het zorgvuldig terug. Wandelde verder, kocht iets voor de kids en ging buiten. 
Verderop was een mooie kinderwinkel waar ik nooit eerder binnenging. Babyspulletjes, boeken, verantwoord speelgoed ... ik wandelde weg van de deur en ging weer terug. De ruimte werd gevuld door een mama met twee kinderen die me druk leken, maar dat was waarschijnlijk enkel in mijn hoofd. Het leidde wel de aandacht af van mij en zo wandelde ik rond. Keek, raakte aan, stond het toe om te dromen, te glimlachen en slikte tranen weg. Ik nam een knuffel vast en dacht dat die wel eens de juiste kon zijn. 
...Als ik je kan helpen, mevrouw?...

Ik besloot hem niet te kopen, dat moest ik misschien eerst eens overleggen met manlief. Papalief.

Ik zuchtte en wandelde buiten, trots, verlicht, verdrietig en verscheurd.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten