maandag 19 maart 2018

Aftellen

Het begint nu toch wel zo'n beetje te kriebelen, ...
Morgen, 20 maart organiseert Steunpunt Adoptie samen met Kinderwens Vlaanderen de praatavond rond schaduwverdriet.

Toen we maanden geleden een gesprek voerden hierover leek die avond ontzettend veraf. Zo lang nog ?!
Er gebeurde ook vanalles sindsdien natuurlijk, ik begon deze blog iets actiever. Hij werd gedeeld in de nieuwsbrief, er kwam een tekst die ik nog daarvoor schreef tav Maison Slash's Dark Room en deelde op mijn eigen FB pagina mijn blog link wat een hele kwetsbare maar openbarende beslissing was.

Ik sprak met redelijk wat mensen over wat bij me leeft, binnen en buiten mijn adoptiebubbel. Dat praten heeft me heel veel deugd gedaan en het schrijven doet dat des te meer.

Vanmorgen deelde Steunpunt Adoptie de Maison Slash tekst nog eens en elke keer is dat een raar gevoel. Het blijft stil bij de adoptiecollegamama's. En toch schijnt het te leven, weet ik dat het wel gelezen wordt maar durven ze de deur maar op een kiertje openmaken?
Het geeft me soms een onbehagelijk gevoel, misschien ben ik helemaal mis hierin. Het doet me soms twijfelen en maakt me ook wel een beetje bang zelfs voor morgen.
Anderzijds heb ik er veel zin in, luisteren, vertellen, kennismaken met Kinderwens want dat ken(de) ik niet...

Dus met iets meer dan 24 u verwijderd van ons samenkomen tel ik dapper af, ben ik blij met een drukke werkdag in het verschiet morgen. Wat een stap na 10 jaar stilte.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten