zaterdag 3 februari 2018

Moe

Ik ben leeg, moe oh zo moe
Een volgepropte week, volgepropt met werk, fulltime ipv 60% werken, uit eten 's avonds, manlief in het buitenland en na welgeteld 1 avond samen vertrok hij vanmorgen voor een hele lange week naar India.
Tanken gisterenavond, bijtanken bij elkaar met een zwaar hart want niet kunnen praten, niet kunnen knuffelen, weegt door. Bijzonder in deze tijden. 
Dus na een rustige avond gisteren en toch even dat bijtanken bij elkaar, zijn we overslapen vanmorgen. Vertrok hij halsoverkop veranderde van vertrek Brussen naar vertrek Amsterdam. Teveel stress om het weekend te beginnen. 
En nu ben ik dus leeg en op want in tijden van extra emotionaliteit is niet kunnen herademen fataal voor mijn opgewektheid.
Spelen met de kids, geduld bij vraag 156 of ze tv mogen kijken wordt moeilijk

Maar we spartelen de dag door, geven toe aan een klein uurtje TV en ik ben blij dat ik even zit en kan schrijven. Want het niet kunnen schrijven in tijden van emotionaliteit maar te druk, is misschien nog het ergste. Hoofd vol.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten