woensdag 28 februari 2018

De test

Met de dromen van vorige week kwam een vergeten herinnering terug. 
De zwangerschapstest. Het concrete errond ben ik vergeten. Maar ik denk dat ik er 2 heb gedaan los van de testen die in Leuven gebeurden natuurlijk na de pogingen. 

Ik zie de beelden nu weer op mijn netvlies en kan de emoties terug voelen. 

De eerste was voor alle pogingen, ik was lichtjes over tijd en in de witte badkamer van ons appartement lag de test te blinken... ik durfde niet kijken en vroeg zowat elke tel of manlief al iets kon zien. Toen het niets bleek, heb ik de bijsluiter 3keer herlezen, zouden we het wel goed hebben gedaan, zou die test ok zijn geweest...

Mijn manlief heeft me dan ook bijna altijd weggehouden van die testen, zeker verderop in de kinderwens, alle pogingen en  dromen was dat ondragelijke spanning.

De tweede en laatste poging waren we een weekendje weg en ik was ervan overtuigd dat ik zwanger was deze keer. Overtijd, krampjes, vanalles wat kon wijzen op zwangerschap want ondertussen had ik natuurlijk al alles gelezen over hoe het voelt... 

We waren in Brugge en ik ging een apotheek binnen ... ik zie het nog voor me. Heel oud en prachtig ingericht. Buitenkomen gek van excitement. De test op hotel. En de blik op het gezicht van manlief toen hij me zei dat het niets was. De grond zakt dan weg. Ik weet niet wat het ergste was; de telefoontjes uit Leuven "mevrouw sorry het is deze keer niet gelukt" of elke maand je regels krijgen. 

De pijn die ik voelde bij elke eisprong, sommige maanden zo zwaar dat ik wilde gillen "waarom?! ik heb er toch niets aan!"

Toen ik het verhaal van de apotheek vertelde vorige week brak ik in stukjes, de herinneringen aan de gevoelens en de onmacht komen heel intens binnen op zo'n moment.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten