woensdag 10 januari 2018

Energie

Sinds ik besloten heb om te praten en dat bij ingewijden ook meer doe -al is het met het potje maar op een kiertje- bruis ik van energie. Daar waar ik een maand geleden blij was om de woensdag te overleven met basiszorg voor de kids, maak ik nu en soep als extraatje en heb ik sinds een eeuwigheid in de tuin gewerkt, zelfs bij dit weer...

Het potje op een kier zetten en erover praten, brengen een resem aan beelden en herinneringen. Eigenlijk zou ik de hele tijd moeten vertellen maar zo werkt het natuurlijk niet omdat het schrijven tussen kids, werk en huishouden moet.
Stiekem zou ik het wel zien zitten om in een stil huisje te zitten met zicht op oneindig waar ik alleen maar kan doen wat in me opkomt. Anderzijds maakt het huishouden het mogelijk om soms te vluchten.

Ik heb de afgelopen week 2 grote stappen gezet. Ik heb een tekst geschreven en gedeeld met een online magazine om het eventueel te delen.
Daarnaast heb ik Steunpunt adoptie gecontacteerd. Ze ondersteunen (kandidaat)adoptieouders van start van het traject dus vorming, voorbereiding tot nazorg. In de afgelopen jaren hebben we met hen een goede band opgebouwd op allerlei vormingen rond adoptie, rond hechting en bij hen was het voor mij ook veilig om aan te kloppen met mijn verhaal. Samen bekijken we of we er eventueel met meerdere adoptiemama's die biologisch kinderloos zijn over kunnen praten. Zijn er zo'n mama's of is er helemaal geen vraag? Ik was de eerste die het zo openlijk stelde.

Het schrijven, delen en nadenken hierover heeft me bevrijd. Stel dat ik 5 mama's kan helpen door erover te denken/praten, ze net als ik laat verwerken dan is dat een ongelooflijk mooi iets.

Verder blijft dit schrijven een sprong in het duister, voor wie en hoe ... We zien wel voorlopig laat ik het even op z'n beloop.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten